Δευτέρα 13 Αυγούστου 2012

αλλαγή τοπίου

τώρα πια ήξερε...ο οριζοντας δεν επρόκειτο να φέρει τίποτα το όμορφο.
αν προσδοκούσε οποιαδήποτε μορφή ευτυχίας έπρεπε να αλλάξει ορίζοντα

Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

"το ρήμα με το πολύ κρυβόταν κάτω από τα σκεπάσματα ενός ψυχρού Απρίλη."
γι'αυτό ήθελα να γράψω...αλλά δεν μπορώ...

γράφω για να θυμάμαι.
κάπου διάβασα πως τα πραγματικά σημαντικά γεγονότα στη ζωή μας , γράφονται τόσο ανεξίτηλα στη μνήμη μας που δε χρειάζονται εξωτερικές βοήθειες.
αλλά δεν ισχύει
ο χρόνος τα σβήνει όλα.
όλα.
αυτό που μένει είναι θολές σκηνές
η υποψία κάποιων αισθημάτων.
η βεβαιότητά τους.
η μελαγχολία που αφήνει η απουσία τους
στο τέλος, ένα αίσθημα αδιαφορίας.
ένα κενό.το τίποτα

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

αισιοδοξία



κάποια στιγμή θα φανεί κάτι όμορφο στον ορίζοντα....



Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

ευχές




Καλές γιορτές 

και ο νέος χρόνος να σας φέρει υγεία, ευτυχία και ό,τι επιθυμείτε περισσότερο


Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

τουλίπες το χειμώνα


οι άγκυρές μας θα είναι πάντα τα σημεία της ευτυχίας μας

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

hey,how about



"Yeah. I would have asked for your number, and I wouldn't have been able to wait twenty-four hours before calling you and saying, "Hey, how about... oh, how about some coffee or, you know, drinks or dinner or a movie... for as long as we both shall live?"

όμορφη ταινία. παραμύθι μεν, αλλά όμορφη ταινία.
σίγουρα στο προσωπικό τοπ τεν αυτού του είδους ταινιών, όπως και η Μέρα της Μαρμότας ή το Love actually
άλλωστε τα βαριά και για προβληματισμό δεν αντέχονται κάθε μέρα και με κάθε διάθεση και τελευταία αυτή πιάνει συχνά πάτο.

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

ώρες ανάγνωσης

Το καλοκαίρι ανακάλυψα μία συγγραφέα , που την είχα μεν ακουστά, που τις "Νύφες" των οποιων το σενάριο έγραψε, τις βρήκα εξαιρετικές, αλλά δεν είχε τύχει να διαβάσω κανένα από τα έργα της. Η έκπληξή μου και η ευχαρίστησή μου διαβάζοντας τη "Μικρά Αγγλία" της Καρυστιάνη, ήταν μεγάλη.
Θα το χαρακτήριζα μεν "γυναικείο μυθιστόρημα", αλλά από τα πιο ωραία.
Ακολούθησε το εξίσου θαυμάσιο "Σουέλ" και πριν λίγες μέρες το "Κουστούμι από χώμα"
Το τελευταίο ακολουθεί μια πιο περίπλοκη αφηγηματική  πορεία, που καθιστά την ανάγνωση λίγο απαιτητική. Όμως ακριβώς αυτή του η ιδιαιτερότητα φανερώνει τις ικανότητες της Καρυστιάνη και ανεβάζει την λογοτεχνική του αξία.

Είναι να σου πηγαίνει ένας συγγραφέας. Στην Καρυστιάνη βρήκα μια γραφή που αντιπροσωπεύει επάξια κατά την προσωπική μου γνώμη την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Κι ας είναι η θεματολογία της κυρίως άλλων παλιότερων εποχών. Ίσως και γι'αυτό.