Είναι εκεί με το ελαφρά παραμορφωμένο πρόσωπο και το κάπως θολό βλέμμα σ'έναν κόσμο όχι ακριβώς αδιαπέραστο, αλλά ούτε και διαυγή και δεν υπάρχει πρόσωπο που να μίσησα περισσότερο από εκείνο που το προκάλεσε αυτό.

 Άνοια.

Σημαίνει πως δεν ξεχνάς μόνο εσύ, αλλά και οι άλλοι εσένα.

Σημαίνει εξευτελισμός στα μάτια ανίδεων, σημαίνει αδιαφορία στις καρδιές των ανθρώπων. Των δικών σου ανθρώπων.

Άνοια θα πει να μην σε υπολογίζουν πια. Να ξεχνούν ποιος ήσουν.

Και μερικές φορές την άνοια σου την προκαλούν αυτοί που τους πρόσφερες τη ζωή σου. 

Και που στα τελευταία σου ακόμη ζητούν. Αντί να δώσουν. Να προσφέρουν ένα μικρό αντάλλαγμα. Λίγο ενδιαφέρον. Λίγη αγάπη που χάθηκε από τον κόσμο μας.

Και το χειρότερο ίσως είναι αυτό το νοσηρό αίσθημα δικαίωσης εκείνων που δεν σε ήθελαν ποτέ ακέραιο και δυνατό.

 

 

Τυχερή η γενιά που μεγάλωσε μ'αυτήν την ποίηση και μουσική

          Τυχερός και ο ποιητής που έφυγε πριν οι κήποι πάψουνε να μπαίνουν στην θάλασσα και οι             άγγελοι  να πλέουν πλάι στ' όνομά σου

(Πόσο πιο φτωχοί, πιο ακαλλιέργητοι, πιο αμόρφωτοι, πιο αδιάφοροι, πιο άσχημοι μέσα σ'αυτά τα 30 χρόνια που πέθανε ο ποιητής. Και πόσο πιο ακαλαίσθητος ο κόσμος μας)

Απρόσμενο δώρο

 

Ένα από τα πιο ωραία συναισθήματα είναι όταν μία φίλη σε φαντάζεται έτσι.

Ίσως γιατί κι εσύ πάντα έτσι φαντάζεσαι τον εαυτό σου. Αυτό το στυλ. Ποτέ κραυγαλέο, ποτέ προκλητικό, αλλά πάντα ιδιαίτερο και κάπως ρομαντικά νοσταλγικό

Πόσο καλά με ξέρεις Στέλλα κι ας μην με ξέρεις.

Σ'ευχαριστώ

Come on little stranger
There's only one last dance
Soon the music's over

Let's give it one more chance

Κοιμάσαι μόνο με την βοήθεια υπνωτικών . Και το κακό είναι, ότι, όταν ξυπνάς κατά τις δυο τη νύχτα, όλη η κακία, το μίσος, η αδικία, ο λάθος τόπος είναι ακόμη εκεί. 

Και μερικές φορές φοβάσαι πως δεν θα προλάβεις να πας στο αλλού.

Και αν το καταφέρεις δεν θα είσαι ποτέ ακέραιη.

Τόσες πληγές.

Νομίζω πως με γάζωσε αυτόματο.

Σήμερα

 Σήμερα έχασα έναν αδερφό, αλλά δεν με πειράζει.

Δεν χάνεις κάτι που δεν έχεις.

Μόνο οι φωνές, η ένταση, η κακία . Μόνο αυτά πειράζουν.

Η μητέρα αναρωτιόταν γιατί. "Επειδή με μισεί, μητέρα, επειδή πάντα με μισούσε και με ζήλευε"

Και πιο πολύ με μίσησε όταν εγώ επέλεξα να ζω πέρα από τις συμβάσεις στις οποίες εκείνος υποτάχτηκε.

Υπάρχουν ?

 Υπάρχουν άραγε κάπου όλα τα κείμενα του Χνουδιού ? Μου λείπουν.

Πάντα μου έλειπε η φωνή της. Εδώ και χρόνια. Από την μέρα που εξαφανίστηκε από τα ιστολόγια. Αλλά απ'όταν διάβασα ότι δεν είναι πια ανάμεσα μας, μου λείπει ακόμη πιο πολύ.

Αν κάποιος γνωρίζει, ας αφήσει μήνυμα.

Για όσους αγαπάμε τις ιδιαίτερες γραφές, είναι μια απώλεια να μην υπάρχουν πουθενά.