θα έπρεπε να είναι μια ξεχωριστή μέρα. δεν είναι.
υπερβολικά πολλές διαψεύσεις. υπερβολικά πολλές ανατροπές.
πολλές πολλές δοκιμασίες.
είναι μια ώρα που κανείς αγγίζει τα όρια του και λέει, κουράστηκα.

κουράστηκα

ευχές

Να τις περάσετε με κείνους που πιο πολύ αγαπάτε, αυτές τις μέρες.
Να πάρετε και να δώσετε αγάπη. Όλα τα άλλα ελάχιστη αξία έχουν. Φτηνά υποκατάστατα όταν σου λείπουν τα ουσιώδη

Σας φιλώ


και σας ευχαριστώ

ποια ενημέρωση ?

έλεγα σε μια φίλη μου πόσο κακό κάνουν τα ΜΜΕ στην Ελλάδα. το πιστεύω αυτό.
ενώ δεν μπορούν να δώσουν καμία απολύτως λύση, αυξάνουν το αίσθημα της αηδίας, της παραίτησης, της μελαγχολίας.
θα μου πει κάποιος :"δεν πρέπει να ξέρουμε;"
και βέβαια πρέπει. αλλά η σωστή πληροφόρηση είναι πάντα σύντομη και εξαντλείται στην παροχή πληροφοριών.
ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα μόνος του.
ενώ αυτή η κατευθυνόμενη πλύση εγκεφάλου , η ανακύκλωση των ομολογουμένως σοβαρών προβλημάτων, το μόνο που καταφέρνει είναι να αυξάνει την κατάθλιψη και την απελπισία.

πόσο πιο ωφέλιμο θα ήταν να προτείνονταν λύσεις. να προβάλλονταν η τιμιότητα και όχι η διαφθορά. να υπήρχε ένα θετικό παράδειγμα να μιμηθεί ο νέος. τώρα τι ;ποιον να μιμηθεί.
μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν. μην μπαίνετε στο τριπάκι εκείνων που θέλουν να μας κάνουν συνένοχους. δεν είστε , δεν είμαστε. ποτέ δεν κάτσαμε στο τραπέζι εκείνων των "όλοι τα φάγαμε". και το ξέρουν κι "εκείνοι" αυτό καλά.

αλλά είναι η ευκολία των ΜΜΕ να "πουλάνε" με τον πιο απεχθή τρόπο.
σαπουνόπερα έχουμε γίνει. από αυτές που όσα επεισόδια και να δεις η ιστορία μοιάζει να μένει στάσιμη.

θολά βλέμματα

αυτή η μοναχική γωνιά μου, ήταν πάντα ό,τι πιο πολύ μου ανήκε.

ένα ασήμαντο τίποτα είναι η χαρά της μέρας.
αλλά κάποτε είδα ένα ιστιοφόρο να ανοίγει πανιά προς το πέλαγο.
μια ασήμαντη στιγμή.
μια μεγαλειώδης στιγμή


βαδίζω ασταμάτητα και αφήνω τα σημάδια μου στο χιόνι.
κάνει κρύο εδώ. κάνει δάκρυα εδώ. κάνει μοναξιά. κάνει πυκνό σκοτάδι.
κάνει θλίψη εδώ.

θέλω ένα όνειρο σε ένα σπίτι με κήπο. να μοσχοβολά η νεραντζιά την άνοιξη και να'χει αγάπη. θέλω το όνειρο να έχει αγάπη

γράμματα (και αναμνήσεις)

Λίγα δευτερόλεπτα κενά , ο υπολογιστής κολλάει, η οθόνη λευκή.
Την κοιτώ υπομονετικά (θα φτιάξει....το ξέρω). Και λίγο θλιμμένα

Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι το πριν
Πριν μάθουμε. Πριν συνηθίσουμε. Στην ευκολία του γρήγορα και του παντού. Διαδίκτυο....Φλατ ρέιτ.
Ατελείωτα τηλεφωνήματα δίχως έξτρα χρέωση. Και σύνδεση , σύνδεση, σύνδεση.
Ένας πλανήτης ολόκληρος συνδεδεμένος.
Η απόλυτη μοναξιά έχει χαθεί στην εποχή της σχετικότητας. Ποτέ δεν είσαι απόλυτα μόνος σήμερα (μόνο αν το επιλέξεις....αλλά δείξτε μου έναν που να το επιλέγει...)

Θυμάμαι τα γράμματα με τη Β

Με τη Β είχαμε γνωριστεί πολύ πριν τα κινητά και τα ιντερνέτια. Συγκατοικούσαμε σ'ένα υπέροχο σπίτι στη Θεσ/νίκη που σπουδάζαμε κι όταν τελείωσαν οι σπουδές μας κι επιστρέψαμε στις πόλεις μας , για αρκετά χρόνια αλληλογραφούσαμε με γράμματα κανονικά. Από αυτά που διαλέγεις με προσοχή το επιστολόχαρτο, που γράφεις λίγο πιο προσεχτικά γιατί δεν μπορείς να κάνεις delete και που για να τα στείλεις πρέπει να έχεις γραμματόσημο κι ένα ταχυδρομικό κουτί κάπου κοντά σου.
Κι έπειτα περιμένεις.
Τον θόρυβο που θα κάνει ο ταχυδρόμος ή το γραμματοκιβώτιο αν τύχει κι αφήσει τίποτα.
Και χαίρεσαι. Όπως χαίρεσαι και σήμερα, αν τύχει κι έχεις μέιλ...αλλά δεν είναι πια το ίδιο. Θα το'χετε καταλάβει.

Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσα τέτοια γράμματα είχαμε ανταλλάξει με τη Β ! Ήταν μια ανάγκη δική της και δική μου. Γράφαμε για την καθημερινότητα, αναλύαμε συναισθήματα, εκφράζαμε ανησυχίες. Ένα είδος ψυχοθεραπείας, από τα πιο ανώδυνα και πιο αποτελεσματικά.

Πόσα γράμματα έχω από κείνα; Από τις υπέροχες κάρτες γενεθλίων , εορτών, κλπ - συχνά μικρά έργα τέχνης- όχι μόνο από τη Β αλλά κι από άλλα σημαντικά άτομα στη ζωή μου ;
Κανένα. Κανένα απολύτως.

Κάποια στιγμή - όταν η χρονική απόσταση μου έδωσε τη δύναμη να απαγκιστρωθώ από το συναίσθημα - τα έκαψα όλα.
Δεν μπορούσα να τα κουβαλώ μαζί μου. Και στο πατρικό μου κάποια στιγμή μετά από χρόνια, κατάλαβα πως δεν ήταν και τόσο ασφαλής η ιδιωτικότητά τους.

Δεν τα αναζητώ .
Όταν φεύγω από κάπου , φεύγω. Και δεν μπορώ να με κουβαλώ ολόκληρη μαζί. Παίρνω πάντα τα πιο σημαντικά κομμάτια του εγώ μου. Αλλά ακέραιη δεν είμαι ποτέ.


Μερικές φορές μόνο θυμάμαι κάτι που άφησα εδώ ή εκεί, μικρά αναμνηστικά, ασήμαντα δωράκια, κάτι που πέταξα μόνο και μόνο επειδή δεν ήξερα "πού"," πώς" ; όλα βάρος, βάρος, βάρος.
Πράγματα που κάποτε σήμαιναν "κάτι"...Και που όταν φεύγεις δεν έχεις την πολυτέλεια να σκεφτείς την αξία τους. Όχι εκείνη που αποτιμάται σε χρήμα. Την άλλη.
Ξέρεις μόνο ότι δεν σου είναι απαραίτητα.


Ίσως η Β να έχει τα δικά μου γράμματα. Ποτέ δεν έφυγε από την πόλη της. Ποτέ από τη ζωή της.

υπάρχει μέλλον ;

Στο ενδιαφέρον βίντεο που παραπέμπει ο Caesar στο τελευταίο του ποστ, κόλλησα σε μερικές φράσεις του Φυσικού Στήβεν Χόκινγκ :

"Κινδυνεύουμε να αυτοκαταστραφούμε από την απληστία και την ηλιθιότητά μας. Δεν μπορούμε να κοιτούμε συνεχώς με εσωστρέφεια τους εαυτούς μας, επάνω σε ένα μικρό και συνεχώς αυξανόμενα μολυσμένο και υπερπληθή πλανήτη. Άμα καταφέρουμε να επιβιώσουμε στα επόμενα μερικά εκατοντάδες χρόνια, τότε θα μπορέσουμε να εξαπλωθούμε στο διάστημα. Έτσι, μια μεμονωμένη καταστροφή, δεν θα αφανίσει ολόκληρο το ανθρώπινο είδος"



Δεν ξέρω αν θα με ενδιέφερε να εξαπλωθούμε στο διάστημα. Μια τέτοια πιθανότητα απέχει πολύ απ'ό,τι σήμερα μπορώ να φανταστώ ως εφικτό και όχι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αλλά με βεβαιότητα η γη μας, το σπίτι μας, έχει αγγίξει το "κόκκινο"...



Νομίζω πως η επόμενη επανάσταση που θα έπρεπε να κάνει η ανθρωπότητα, θα ήταν αυτή για τη σωτηρία της γης

ενόψει εορτών

Η Ελλάδα στον πυρετό των εκλογών, στην υπόλοιπη Ευρώπη άρχισαν οι ετοιμασίες για τα Χριστούγεννα. Eίμαι περίεργη για τα αυριανά αποτελέσματα , όπως και για τα μέτρα που θα ακολουθήσουν.

Επειδή όμως αυτά δεν θα τα αποφύγουμε έτσι κι αλλιώς και η πορεία μας ως χώρα - να τολμήσω να πω και ως λαού ;- είναι προδιεγραμμένα καθοδική, θα προτιμήσω να σας προτρέψω σε διαφορετικές σκέψεις

Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μου την πιο μεγάλη σας επιθυμία σε σχέση με τις επικείμενες γιορτές ; Το πιο ιδιαίτερο δώρο που θα θέλατε να λάβετε ;

Κι ακόμη. Θα μπορούσατε να συμβάλλετε με τον τρόπο σας στην εκπλήρωση - πραγματοποίησή του ;

άσχετον...έχει κανείς μια ιδέα πώς μπορεί να βρει ένα τραγούδι ακούγοντάς το απλά από μια playlist ραδιοφώνου ; όταν είναι στα αγγλικά ή σε γλώσσα που γνωρίζει κανείς είναι σχετικά απλό. αλλά όταν δεν γνωρίζει τη γλώσσα ;