Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

επίσκεψη

δυο κατάλευκες γάτες κάθονται με απόλυτη συμμετρία στην μονοκατοικία απέναντι. όπως πλένονται, οι κινήσεις τους μοιάζουν χορογραφημένες


μια μαυροφορούσα τις δείχνει με έκδηλο θαυμασμό.



"κοίτα ...σαν καρτ ποστάλ είναι."




...................


στο δρόμο της λήθης μετρώ δύο ελιές και μία καρυδιά, ενώ διηγούμαι ιστορίες που κάνουν την Μαργαρίτα να με κοιτά αλλόκοτα.

πρέπει να μεγαλώσει με παραμύθια. τελείωσε

....................

ιδρώνω πολύ. δε θυμάμαι άλλο καλοκαίρι τόσο ζεστό. μου λείπουν οι αναμνήσεις που δε μου χάρισε. η ξένοιαστη χάρη του.



.....................

αυτές οι σκονισμένες πόλεις χωρίς ορίζοντα είναι νεκρές. με έναν τρόπο που αδυνατώ να εξηγήσω.

10 σχόλια:

είπε...

ναι, καποιοι ανθρωποι θα πρεπει να μεγαλωσουν με παραμυθια μα ειναι τοσο δυσκολες οι εποχες..

αφου και τα δικα μας, που ξεφτισαν εδω και χρονια, πρεπει να τα βρουμε παλι, γιατι πως να λες ομορφες ιστοριες αν δεν τις εχεις μεσα σου;)

*χαρακτηριστικο αυτου του δυσκολου καλοκαιριου η ζεστη κι ο ιδρωτας..
οι αναμνησεις δε μας λειπουν ποτε melian μου.. ισως καποιες λιγο θολωνουν.. λιγο λοξοδρομουν μα θα δεις, ποτε δεν μας εγκαταλειπουν..

εχουν αλλαξει οι καιροι αχ ποσο εχουν αλλαξει! ή μηπως εμεις..

genna είπε...

τόσο έντονη η επιθυμία για πέταγμα,
σαν προαίσθηση, ότι κάπου ένα πουλάκι
ανοίγει φτερά...

Καλημέρα ΟΜΟΡΦΙΑ!!!!!!

*δεν χρειάζεται τίποτα να εξηγήσεις, ναι?
τα φτεράκια σου εσύ και πετάγματα όμορφα,
είναι όμορφο το Φθινόπωρο για εξερευνήσεις...

φιλάκια, πολλά και γλυκά πάντα!!!!

:)

melian είπε...

κι εμείς αλλάζουμε, φεγγαρένια, μα και οι καιροί και ο κόσμος.

κι αυτό που καταλαβαίνω μεγαλώνοντας είναι πως οι χώρες του παρελθόντος δεν υπάρχουν.
τόπος και χρόνος ακόμη και πρόσωπα είναι άμεσα συνδεδεμένα και καθώς ο χρόνος είναι μεταβλητό στοιχείο, μεταβάλλονται και τα άλλα μαζί του.

τέλος πάντων. οι όμορφες ιστορίες , όπως λες κι εσύ, γεννιούνται και ζουν μέσα μας.
είναι το σήμα κατατεθέν μας

να έχεις μια όμορφη μέρα :)

melian είπε...

Καλημέρα Genna γλυκια μου!

Λοιπόν αυτά τα πουλάκια που θυμίζουν ταπετσαρία θα ήθελα να τα βάψω πολύχρωμα, ενά εδώ, ένα εκεί...:)
αλλά δε θα μείνουν για πολύ, μ'αρεσει να αλλάζω τις φορεσιες του μπλογγερ

για φθινοπωρινες εξερευνησεις , κορίτσι, δεν ξέρω, για την ωρα με πειραξε η αλλαγη του καιρου...κρυωνω...και μαλλον την εχω ψιλοαρπάξει

φιλια πολλά και να εχεις μια θαυμασια μερα :)

Caesar είπε...

Οι εποχές αλλάζουν, γυρίζουν όπως σ' ένα μεγάλο λούνα παρκ κι εμείς προσπαθούμε να διασκεδάσουμε μαζί τους, όπως τα παιδιά...

melian είπε...

όμορφη παρομοιωση, Caesar, και πολυ αισιόδοξη.
βοηθάει μια τετοια σκέψη, εδώ που το φθινόπωρο έχει ήδη φτάσει

genna είπε...

Καλό μήνα κοριτσάκι!!!!!!

:)

melian είπε...

Καλο μηνα, γλυκια μου Genna!
Επιτελους ηλιος, εστω μεσα από συννεφα

:)

ολα θα πανε καλα... είπε...

σε ανακαλύπτω τελειώνοντας το καλοκαίρι.Είναι όμορφες οι γάτες,όταν παίρνουν το μπάνιο τους και είναι τόσο προσηλωμένες σε αυτό που κάνουν.
Καλησπέρα.

melian είπε...

καλως ηλθες οθπκ !

οι συγκεκριμένες (γάτες) μοιάζανε στ'αλήθεια να ακολουθουν κάποια χορογραφία στο πλύσιμο