Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

τα καλοκαίρια


σε repeat το σκεφτόμουν σήμερα ...και μετά τη μέρα .... να επαναλαμβάνεται σε ένα αέναο μέλλον όπου θα παραμένουμε νέοι και υγιείς και  ανέφελοι
ανέφελοι και άτρωτοι
με μισοάδειες βαλίτσες και γεμάτες καρδιές

μετά προσπάθησα να θυμηθώ αυτήν την εποχή, χρόνο το χρόνο, καλοκαίρι το καλοκαίρι

 '91 και Σαντορίνη... δωμάτιο δίπλα στο γκρεμό, δίπλα στα γαϊδουράκια  .... ανεβαίναμε τους τέσσερις και τους πέντε ορόφους αγόγγυστα ... το ηφαίστειο....οι ψαράδες στο παλιό λιμάνι... ο άνεμος και ο ήλιος .....η - που κόβει την ανάσα- ομορφιά ενός ανυπέρβλητου τοπίου....τα θεϊκά κοκτέιλ σαμπάνιας στο Franco's....  το κάστρο....ο Μονόλιθος όπως δεν τον ξαναείδα ποτέ

το δυσάρεστο φθινόπωρο....τα σχεδόν πάντα δυσάρεστα φθινόπωρα



Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

μικρά κι ασήμαντα

κοιτούσα την κάρτα πρωί πρωί να βεβαιωθώ για τις ώρες, σκεφτόμουν να ρωτήσω και για το καλοκαίρι πότε θα κλείσει.
δε χρειάστηκε. έκλεισε πολύ πιο πριν, οριστικά και δίχως καμία ειδοποίηση.
μια μικρή εξυπηρέτηση, μια μικρή ευκολία που είχα χάθηκε, όπως τόσα άλλα..... μικρά κι ασήμαντα.
κι αυτά τα μικρά κι ασήμαντα, μαζί με τα άλλα τα μεγάλα και τα σπουδαία που κι εκείνα όλα κατά διαόλου πήγαν, είναι τελικά η ζωή.


Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

άλλο ένα τέλος

πόσες άγρυπνες νύχτες. πόσα αγχωμένα πρωινά.
και πόσο νομοτελειακά το άδικο νικά.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

τα περιττά

τα χόρτα στο μεγάλο χωράφι έχουν θεριέψει. μια γάτα μοιάζει να χάνεται ανάμεσά τους σαν σε τροπική ζούγκλα.
από το πρωί τακτοποιώ, μαζεύω και πετάω. όταν δεν νιώθω καλά, έχω μια ανάγκη διαρκούς απασχόλησης, ενώ ταυτόχρονα προσπαθώ να απαλλαγώ απ'οτιδήποτε θεωρώ περιττό.
έχω χάσει και πολύτιμα πράγματα μ'αυτόν τον τρόπο κατά καιρούς.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

τουλίπες λίγο πριν την άνοιξη

Αυτήν την εποχή, κι ενώ το κρύο σε περόνιαζε ακόμη κανονικά, μου άρεσε να αγοράζω τουλίπες.
Ήταν μια μικρή πολυτέλεια που έδινε χρώμα στις γκρίζες μου σκέψεις.
Και είναι αυτές οι μικρές πολυτέλειες που σε κρατούν μερικές φορές στην επιφάνεια.


Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

πόσο πιο σκοτεινά ;



Όπως διάβασα κάπου : I wish RIP meant "Return If Possible"

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

αδιέξοδο


μπαίνεις στο χώρο κι είσαι εντελώς ξένη, και προσπαθείς ακόμη να βρεις μια λύση που θα έχεις λίγη αξιοπρέπεια, όση μπορείς να έχεις όταν πονάς, αλλά μοιάζει τόσο αδιέξοδη η ζωή η ίδια.

πονάς. πονάει το κεφάλι σου. ξαναζυγίζεις όλες τις επιλογές. τις δύσκολες, τις ανεπιθύμητες, τις ανύπαρκτες.
φεγγάρια και βράχοι και άνεμοι χάνονται στον ελάχιστο χρόνο της ζωής τους

κουράζεσαι. πόσες φορές να ξαναγεννηθείς; πόσες φορές να σκορπίσεις ;