Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

χειμωνιάζει

έχει ωραίους ουρανούς τις τελευταίες μέρες. ανάκατους με σύννεφα βαριά, κενά ανάμεσά τους με το πιο βαθύ μπλε κι έναν ολόχρυσο ήλιο.
κρυώνω-ζεσταίνομαι, μετρώ τις μέρες για τις γιορτές, πέφτω-ανεβαίνω, παρατηρώ τους άλλους, μερικές φορές γίνομαι για δευτερόλεπτα οι άλλοι και ανάμεσα σε όλα τα παραπάνω τριγυρίζουν μελωδίες στο μυαλό μου σαν




πάντα στο τέλος ο Bach

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Canon

Αν το greensleeves με μεταφέρει στην παιδική ηλικία τότε που τα πάντα μοιάζανε με μια περιπέτεια χωρίς τέλος, το Canon του Pachelbel είναι αυτό που μπορεί να φέρει την κλασική του αρμονία σε μια βροχερή μέρα σαν τη σημερινή.
Στο μυαλό μου γεννιούνται τότε αγγλικές εξοχές και ξωκλήσια.

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

greensleeves

ήταν σε μια ταινία που πρωτάκουσα το greensleeves, δε θυμάμαι σε ποια ηλικία, κάπου ανάμεσα
 8-10 ίσως.
μια θάλασσα, ένα καράβι, το άγνωστο. κι η μελωδία.
κι από τότε χαράχτηκε ανεξίτηλα, με τον τρόπο που χαράσσονται οι πρώτες σημαντικές εντυπώσεις αυτών που θα μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή.




ίσως η μοναδική μελωδία που με επιστρέφει τόσο δυνατά σε όσα "δεν", σε όσα "θα μπορούσαν" και προτρέπει ακόμη σε όσα "μπορούν"

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Μάλλινα

Τι ενοχλητικό το κρύο φέτος ! Και η τόση βροχή Σεπτέμβρη μήνα

Ακόμη δεν αποχαιρετήσαμε το καλοκαίρι και βγήκανε τα μάλλινα

Όμως υπάρχει χρώμα, ακόμη και στους μολυβένιους ουρανούς




Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

September...again

Σεπτέμβρη όμορφο δεν ξέρω. Θέλω να πω...ο καιρός είναι καταπληκτικός και γλυκός σαν τα ώριμα σύκα. Και οι θάλασσες, τόσο θελκτικές !
Αλλά για μένα δεν είχε ποτέ ωραίες μέρες αυτός ο μήνας.
Ο Σεπτέμβρης θα είναι πάντα εδώ να μου υπενθυμίζει την ανούσια σπαταλημένη μου ζωή.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

λίγο πριν

αααα...αυτό το καλοκαίρι που φεύγει, με τόση ζέστη, με τόση ομορφιά ακόμη, μ' αυτό το υπέροχο  αεράκι.
είναι η πιο βαθιά μου επιθυμία να μου ανήκουν τα καλοκαίρια, αδιαπραγμάτευτα, χωρίς επιστροφές σε δυσάρεστες διαδρομές.


Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

η Μαίρη

Τέσσερις μήνες μετά και στις ρίζες της κομμένης συκιάς φυτρώσανε νέοι θάμνοι με μεγάλα σκουρόχρωμα φύλλα. Είθε να γίνουν γρήγορα δέντρα. Η μυρωδιά τους γεμίζει τον δρόμο.

Είναι τόσο παράξενο το καλοκαίρι φέτος. Κάθε μεσημέρι σκοτεινιάζει ο ουρανός και βρέχει.

Πέθανε και η Μαίρη. Πέθανε τη μέρα της άφιξής μου. Δεν πρόλαβα να ρωτήσω.