Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

αδιέξοδο


μπαίνεις στο χώρο κι είσαι εντελώς ξένη, και προσπαθείς ακόμη να βρεις μια λύση που θα έχεις λίγη αξιοπρέπεια, όση μπορείς να έχεις όταν πονάς, αλλά μοιάζει τόσο αδιέξοδη η ζωή η ίδια.

πονάς. πονάει το κεφάλι σου. ξαναζυγίζεις όλες τις επιλογές. τις δύσκολες, τις ανεπιθύμητες, τις ανύπαρκτες.
φεγγάρια και βράχοι και άνεμοι χάνονται στον ελάχιστο χρόνο της ζωής τους

κουράζεσαι. πόσες φορές να ξαναγεννηθείς; πόσες φορές να σκορπίσεις ;

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

το όραμα


το πιο ακριβό μας είναι η ελευθερία.*
είναι αυτό που μας στερούν ηθελημένα γιατί γινόμαστε επικίνδυνοι.
και είναι αυτός ο λόγος που το φθινόπωρο βαθύτατα με θλίβει. η περίοδος που χάνω το προσωπικό μου αίσθημα ελευθερίας.
(να υπηρετείς σε όλη σου τη ζωή αξίες και ανθρώπους που δε σέβεσαι-στην αρχή από αφέλεια και άγνοια και στη συνέχεια επειδή δεν έχεις επιλογή- γιατί κάπως πρέπει να ζήσεις. )

μια ακτή σαν της εικόνας, μια έρημη ακρογιαλιά, ένας απέραντος ορίζοντας θα είναι πάντα το προσωπικό μου όραμα για μια ζωή ελεύθερη.

*και το πιο ουσιαστικό μας η αγάπη. αλλά αυτήν δεν μπορούν να την πειράξουν.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

καλοκαίρι...πάντα


τα θερισμένα στάχυα στο κτήμα έχουν το χρώμα του καλοκαιριού
μεταφέρομαι διαρκώς σαν τον αέρα από το ένα μπαλκόνι στο άλλο
μαγεύομαι από το φως του ήλιου που παγιδεύεται στα άχαρα κτίρια και τα μετατρέπει σε ατόφιο χρυσάφι
ωραίο που είναι το καλοκαίρι!
αλλάζει την αίσθηση του χρόνου
σχεδόν θα έλεγα τον καταργεί

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

η πανσέληνος, το καλοκαίρι

είναι απίστευτο το φεγγάρι σήμερα!
ο αέρας ακίνητος, νεκρός και μόνο η σελήνη , μεγαλόπρεπη θεά, ένας απόλυτα στρογγυλός δίσκος, πιο φωτεινός από κάθε άλλη φορά
στο μυαλό μου παίζει όπως στον κινηματογράφο σε γρήγορη κίνηση η αλλαγή του τόπου που μόνο η σελήνη είδε
η στέρφα γη και τα λιόδεντρα, τα πρώτα σπίτια
...κι ύστερα αυτό
το ατελείωτο μπετόν

και μόνο το φεγγάρι
απαράλλαχτο μέσα στους αιώνες
να μας θυμίζει το τίποτα που είμαστε
το απέραντο που είμαστε
το τώρα και το για πάντα

μία αέναη κίνηση που σε οδηγεί στο όνειρο σαν τρόπο ζωής

(σε ένα χρόνο δε θα είναι θερινό ηλιοστάσιο και πανσέληνος μαζί)

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016


ένα ποτήρι τουλίπες
ένα γράμμα το καλοκαίρι
απόηχοι
μια ισόβια ποινή τη στιγμή που περιμένεις την αποφυλάκισή σου
...
φορές θέλω να πετάξω μηνύματα στη θάλασσα με μόνη λέξη το πονάω
σαν για να ξορκίσω το κακό
μικρά μηνύματα , ανύπαρκτα μηνύματα.
...
είναι φορές που κανένα γκρίζο δεν είναι αρκετό

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

αήττητοι.
σε κείνη την άλλη εποχή

....
μερικές φράσεις ακουμπούν κατευθείαν στην καρδιά



Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

"σου γράφω πάλι από μιαν άκρη της νύχτας"
...