Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

σπίτια



στο πρώτο σπίτι, τα έπιπλά  ήταν όλο κι όλο δύο μονά κρεβάτια κι ένα αρχαίο τραπέζι που μας άφησε η νοικοκυρά με εξίσου παλιακές καρέκλες.
στο αυτοσχέδιο σαλονάκι είχαμε ένα μικρό τραπεζάκι αντίκα και μια κρεβατοπολυθρόνα όπου κοιμόμουν τον πρώτο καιρό.
του ζήταγα να μου φέρνει χαρτόκουτα απ' τη δουλειά  κι αφού τα έντυνα χρωματιστά τα έκανα κομοδίνα και μικρά τραπεζάκια.
με μερικά άλλα, έφτιαξα μια όμορφη παπουτσοθήκη.
οι μέρες ήταν γεμάτες αρώματα και αλμύρα και κάθε Σαββατοκύριακο ήταν μια μικρή γιορτή
οι Κυκλάδες ήταν στα πόδια μας
...
το δεύτερο σπίτι  ήταν ευρύχωρο και φωτεινό κι έμοιαζε να επιπλέει σε μια θάλασσα από ουρανούς και ήλιους και σύννεφα πάνω από τη βρώμικη και άσχημη πόλη.
η επίπλωσή του έπασχε από έλλειψη φαντασίας και υπάκουε στην τυπικότητα.
τα θέλω μου μπερδεύονταν μ'αυτά των άλλων.
ήταν ένα σπίτι όπου ένιωθα να απλώνω ρίζες. το κάστρο μου.
σ'αυτό επέστρεφα από τα πιο όμορφά μου ταξίδια.
και κάθε επιστροφή ήταν το ίδιο επιθυμητή με την αναχώρηση.

....
το τρίτο σπίτι ήταν η λύση ανάγκης μιας βιαστικής -έξωθεν επιβεβλημένης- απόφασης . ήταν σχεδόν τέλειο, αλλά δεν ήταν το σπίτι μου.
 το έντυσα με πολύ μεράκι και με πολύ κόπο, ξοδεύοντας χωρίς δεύτερη σκέψη , όταν τα χρήματα ήταν απλά το μέσον και η ευτυχία κάτι που διαρκώς ξέφευγε
κι έτσι
μια μέρα το άφησα, για να ζήσει τη δική του ξέχωρη ζωή
ήταν το σπίτι, το χωρίς ουρανό.
και χωρίς αγάπη.
....
το επόμενο σπίτι  ήταν το πιο δικό μου. δεν είχε τίποτα ακριβό μέσα. δεν κουβαλούσε καμιά υπόσχεση μονιμότητας.  αλλά είχε εμένα. είχε τα πιο λαμπερά αστέρια, τα πιο μεγάλα ουράνια τόξα, τις πιο αγωνιώδεις νύχτες, τις πιο δικές μου μέρες, τα πιο ήμερα κοτσύφια, τα πιο πράσινα, κόκκινα, κίτρινα δέντρα, τις πιο υπέροχες γωνιές, τα πιο φιλικά προς τον κόσμο παράθυρα.

15 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το σπίτι που "έχει εσένα" είναι πάντα το πιό όμορφο.
Γιατί εμείς δίνουμε ψυχή στα άψυχα, όχι το αντίστροφο.

homo faber

είπε...

δεν θα σου πω πιο σπιτι ηταν το πιο καλο κλπ θα σου πω πως μου αρεσε που ειχες ολα αυτα τα σπιτια κι ολες αυτες τις ιστοριες..

καθε ανθρωπος ειναι λεει, σαν ενα βιβλιο.. και το δικο σου δειχνει πολυ χορταστικο αγαπημενη μου melian

καλο βραδυ

Dee Dee είπε...

καπως ετσι σκεφτηκα κι εγω, οπως η Στελλα απο πανω μου :) Μα τι γεματη ζωη που ζεις!
Υπογραμισα και 2 σημεια και επειδη εχουν και τη δικη μου πινελια :)

"τα θέλω μου μπερδεύονταν μ'αυτά των άλλων."

και

"κάθε επιστροφή ήταν το ίδιο επιθυμητή με την αναχώρηση."

καλη σου μερα!!!

melian είπε...

καλησπέρα homo faber,

πιστευω πως τα σπιτια εχουν κι αυτα μια δικη τους οντοτητα.
αν η ψυχη μας νιωθει ωραια μεσα σ'αυτα τοτε πετυχαινουμε την επιθυμητη αρμονια.
αλλα οπως ειπα και παλιοτερα , κατι που ταιριαζει και μ'αυτο που μου γραφεις : τα σπιτια γεμιζουν απο αγαπη και τα σπιτια αδειαζουν οταν αυτη απουσιαζει

melian είπε...

τι ωραιο αυτο που μου γραφεις, φεγγαρενια!

μου εδωσες ιδεα για νεο ποστ, που θα ηταν ενδιαφερον απο τον καθενα μας να αναπτυξει.
θεμα: η ζωη σαν ενα βιβλιο που γραφεται καθημερινα, αλλα και σαν το βιβλιο που θα θελαμε να ειχε γραφτει.

(τελικα ολες οι ζωες στα μάτια αυτου που τις ζει ειναι συνηθισμενες και μονοτονες, πνιγμενες μεσα στην καθημερινοτητα και μονο στα μάτια καποιου τριτου μπορει να δει την απο αποσταση ματια, την άλλη προσεγγιση)

melian είπε...

Οπως εγραψα και πιο πανω Dee Dee, το "γεματη" και το "συνηθισμενη" εξαρταται μαλλον απο τον παρατηρητή.
Κι υστερα... βιωνοντας παντοτε έναν "παροντα χρονο"....δεν αναλογιζομαστε συνηθως απο ποσα κυματα περασαμε για να ερθουμε εδω.
:-)

οι επιθυμιες μας παντα μπερδευονται μ'αυτες των αλλων, αυτο ειναι απολυτα φυσιολογικο. το θεμα ειναι να μην χανουμε τη δικη μας ταυτοτητα μεσα απο αυτο το μπερδεμα.

καλο σου απογευμα, Dee Dee!

genna είπε...

Έτσι είναι, κοριτσάκι, η αγάπη και η ευτυχία ζει τη δική της ελευθερία, δεν έχει ανάγκη από φτιασίδια… :) :)

Καλημέρα σου!

melian είπε...

Καλως το gennaκι !

Τα φτιασιδια, τα επιπλεον, ειναι παντα το συμπλήρωμα. Αλλα από μονα τους δε γεμιζουν ζωες.

Καλό σου βραδυ, και καλο Σ/Κ!

είπε...

εε μικρη.. παλι χαθηκες!
ολα καλα;

φιλια :)

melian είπε...

ολα καλα

αλλα δεν βλεπεις τι γινεται φεγγαρενια ;
χαμος !

σ'ευχαριστω που περνας :)

φιλια πολλα :)

είπε...

κι βλεπω και ακουω melian μου.. και στεναχωριεμαι οπως ολοι μας..
για να δουμε τις εξελιξεις..

χαιρομαι που εισαι καλα.. μερικες φορες ανησυχω περιεργα κι ειναι και το διαδικτυο που προκαλει παιχνιδια

(χαμογελο)

καλημερα!

είπε...

πσιττττ

επεστρεψες απο τις διακοπες;;;
(αντε γραψε κατι)

φιλι!

melian είπε...

σ'ευχαριστω που περνας φεγγαρενια

:)

φιλια πολλα!

είπε...

καλη πρωτοχρονια melian μου <3

melian είπε...

Καλή χρονιά Φεγγαρένια!

Σ'ευχαριστώ που πάντα με θυμάσαι.

Φιλιά γλυκά !