Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

μας άρεσε πολύ το ταξίδι
όταν πια είχαμε χάσει όλα τ'άλλα , είχε μείνει μόνο αυτό
στο τέλος  ήταν μόνο χιλιόμετρα και πατήματα κάτω από ξένους ουρανούς, που όλοι ίδιοι μοιάζανε
....
οι μπουκαμβίλιες χρόνια τώρα ανθίζουν ερήμην μου
 και οι αναμνήσεις από κείνη την ξεχασμένη αίγλη, πέθαναν
....
ήμουν γεμάτη εικόνες και χρώματα. γέμιζα τις στιγμές με ελπιδοφόρα νοήματα.
μικροί εκσκαφείς χόρευαν πιρουέτες στους δρόμους
κι εγώ που τίποτα δεν είχα, ξαφνικά είχα κάτι

10 σχόλια:

iLiAs είπε...

νοσταλγία??

καλό σαβ/κο, καλό μήνα melian! :)

melian είπε...

μπα όχι Ηλια...
πικρα και απογοητευση και μοναξια


Καλό Σ/Κ, Ηλία και καλο μηνα!

genna είπε...

Kαλό Σαββατοκύριακο, Μελισσάκι μου...

θα σου φέρω μυρωδιές, είναι κι αυτό μια ελπίδα... :)

φιλιά

melian είπε...

Να εισαι καλα κοριτσι, καλο Σ/Κ!

ναυαγός στο γαλάζιο είπε...

Εκ των υστέρων...
Τότε ?
Δεν ήταν μόνο χιλιόμετρα. Είχαν εκείνη την ομορφιά του "ταξιδιού". Κάπου ειναι τυπωμένες οι εικόνες. Ίσως καταχωνιασμένες, αλλά υπάρχουν κι ας τις λες πεθαμένες. Εκτός...και αν τις θες έτσι...

melian είπε...

Ο χρονος εχει εναν τροπο να σβηνει τις εντυπωσεις, ναυαγε. Ακομη και τα αισθηματα.

Όσο για τα χλμ , καποια στιγμη διαπιστωσα, πως ενα ταξιδι για να αξιζει πρεπει να εχει καρδια.
Διαφορετικα όλοι οι ουρανοι ειναι ιδιοι

ο δείμος του πολίτη είπε...

Αφήνω μία καλησπέρα κι ευχές για καλή εβδομάδα...

ναυαγός στο γαλάζιο είπε...

...το γνωρίζω απόλυτα...

Switters είπε...

Πολυ μου άρεσε αυτό το κείμενο σου. Μην σταματάς να γράφεις.

είπε...

την αγαπη μου melian !