Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

αχτίδα

μια ευθεία γραμμή από φωτόνια άφησε τη σκόνη να αιωρείται ανέμελα σ'εκείνο το απ'αλλού ξύπνημα.

μου αρέσει να ξεφορτώνομαι εκείνο το επιπλέον και ανούσιο βάρος και να μένω λιτή ξανά, γυμνή.

ίσως η ιδανική μου μορφή ύπαρξης να βρίσκει έκφραση σε μια καθημερινή δυνατότητα αναγέννησης. απ΄το μηδέν στο όλο μιας μέρας. και πάλι απ'την αρχή

Δεν υπάρχουν σχόλια: