Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

σήμερα

η ομίχλη πέφτει σε διαδοχικά πέπλα στο τοπίο γύρω μου.
κρίμα που δε μπορώ να τη φωτογραφίσω όταν απλώνεται το σκοτάδι και τα μικρά πορτοκαλί φώτα ανάβουν.
τα άστρα είναι πολύ σπάνια.
αλλά όταν είναι ορατά πιάνουν όλο τον ουράνιο θόλο. πέρα ως πέρα.
είναι η εποχή που ο Ωρίωνας δύει στο νότιο μου παράθυρο.
φίλοι στις σκιές.

15 σχόλια:

genna είπε...

καλημέρα, καλή βδομάδα στον Ωρίωνα σου,
Τσιβαέρι μου... :) :)

http://www.youtube.com/watch?v=EPwPEpK1cK4&feature=related

φιλιά!

είπε...

ποσο κουραστικες ειναι αυτες οι σκιες..
και τι ομορφα που θα ηταν, τ αστρα να ηταν φιλοι πραγματικοι..

melian είπε...

Καλη σου μέρα, Genna, γλυκιά μου!

το να μου στείλεις πρωί πρωι τις Κυκλάδες μέσα σε εικόνες, είναι ΤΟ δώρο:)

θυμήθηκε ο νους πώς είναι το μπλε

καλή σου μέρα κορίτσι, καλή βδομάδα!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Έντονα καταθλιπτικό τοπίο. Ομίχλη, αδυναμία φωτογράφησης, δύση, σπανίζει ο έναστρος ουρανός... Γιατί τόση μελαγχολία;

melian είπε...

ναι, Φεγγαρένια...αλλά έχω εσάς.
εσείς είστε φίλοι πραγματικοί :)

καλή σου μέρα :)

melian είπε...

δείμε συγγνώμη, για τη μη σωστή έκφραση!
η μελαγχολία μπορεί να μην απουσιάζει
αλλά είναι φορές που εντελώς αντικειμενικά θέλω να φωτογραφίσω κάτι πολύ όμορφο (ακόμη και την ομίχλη) και μου λείπουν τα τεχνικά μέσα.
είμαι βέβαιη πως αν έβλεπες κι εσύ το τοπίο στην ομίχλη αυτές τις μέρες θα ήθελες με κάποιον τρόπο να τον ακινητοποιήσεις στο χρόνο

μια πολύ όμορφη μέρα, να έχεις!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Ποιος είπε ότι η έκφραση δεν είναι σωστή. Απλά βγάζει ένα συναίσθημα πολύ πεσιμιστικό...

melian είπε...

τοτε λυπαμαι πολυ πολυ δειμε, ζητω συγγνωμη και θα ήθελα τουλάχιστον να αφιερωσω ενα χαρουμενο νοσταλγικο τραγούδι
μιας άλλης εποχής (που ακουσα προσφατα και μου αρεσε)

sonia είπε...

Είμαι αρκετά βόρεια κι έχω συνηθίσει αυτά τα τοπία. Μ'αρέσουν κι ας κουβαλούν μαζί τους μια μελαγχολία. Είναι ωραίο να έχεις το χρόνο να μελαγχολήσεις. Μετά από αυτό συνεχίζεις με μεγαλύτερο χαμόγελο :)

melian είπε...

Τι γλυκιά που είσαι, Sonia!

Αλλά ειλικρινά, με το χέρι στην καρδιά, όταν έγραφα τις παραπάνω αράδες δεν ήμουν καθόλου μελαγχολική. Μαγεμένη ήμουν, από την ομορφιά

είπε...

τελευταια, το λεω κι εγω αυτο, ''εχω εσας''

φοβαμαι πως δε μου φτανει

μεγαλωνω σ ενα κοσμο ολο ελειψεις μελιαν !
ο κοσμος μου ολο απουσιες μετραει..

melian είπε...

φυσικά και δε φτάνει Φεγγαρένια

"αυτο εδώ" είναι ένα αποκούμπι....πολύτιμο, δε λέω....αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φυσική παρουσία των ανθρώπων και ό,τι αυτή συνεπάγεται

μια πολύ όμορφη μέρα να έχεις κορίτσι μου !

Caesar είπε...

Οι εναλλαγές των τοπίων ή της ατμόσφαιρας και οχι μόνο, εχω την εντύπωση ότι έχουν και θετικές πλευρές...

Caesar είπε...

2) και όχι μόνο Γκάτσος, αλλά και Χατζιδάκης... κορυφαίοι!

melian είπε...

Ωραίες είναι Caesar (οι αλλαγές).
Ειδικά τα τοπία στην ομίχλη τα έβρισκα πάντα μαγευτικά.

2)....:) να είσαι καλά, Caesar!
ξέρεις μερικές φορές φοβάμαι πως αυτός ο ρομαντισμός που με εντελώς φυσικό τρόπο μου βγαίνει, η ανάγκη για τρυφερότητα...είναι εύκολα παρεξηγήσιμα.

Μονο κορυφαίοι ; Μας λείπουν σήμερα τετοιοι δημιουργοί και δημιουργίες